Linda, drie jaar later

In 2008 gingen vijf (totaal verschillende) groepen vrijwilligers van Present aan de slag bij Linda. Dat was voor haar erg spannend: ze had last van ernstige depressie en had al heel lang geen mensen meer ontvangen. Haar huis was, in haar eigen woorden, ‘een vieze opslagruimte’. Een groep vreemden over de vloer was dus een hele stap. Toch bleek het een goede stap te zijn. Door de hulp van de vrijwilligers was haar huis  enorm veranderd, het was mooi geworden. Er was overzicht en hopelijk zou het een nieuwe start zijn.

Drie jaar later, december 2011. De telefoon gaat op het kantoor van Present Utrecht. ‘Hallo, met Linda. Jullie hebben mij een tijd geleden geholpen met mijn huis. Ik moest weer aan jullie denken toen ik aan het schoonmaken was. Jullie hulp is van grote betekenis geweest voor mij. Mijn huis is veranderd van een vieze opslagruimte in een mooi thuis. Ik nodig weer mensen uit in mijn huis. Jullie groepen waren zo goed. Ze vroegen gewoon wat er nodig was en dat deden ze. Ik heb veel hulpverleners over de vloer gehad en je merkt het meteen als ze belerend zijn. De vrijwilligers waren dat helemaal niet. Allemaal niet. Niet veroordelend, maar heel vriendelijk. Drie jaar later gaat het mede dankzij deze groepen heel goed met mij!’

We vinden het heel bijzonder dat Linda na drie jaar de moeite neemt om ons te bellen en dit te vertellen. De hulp van vrijwilligers kan zo'n enorm goede invloed hebben op iemands leven. Linda heeft veel hulp gehad van professionals, maar deze praktische nuttige hulp van vrijwilligers was misschien nog wel belangrijker voor haar.

kerk in kanaleneiland aan de slag!

Afgelopen zondag 5 juni ging kerk De Vineyard de wijk Kanaleneiland in. Er werd getuinierd, gebarbecued met demente ouderen, gefietst met mannen en schoongemaakt. Antonia hielp mee bij een project in Speeltuin Eilandsteede. Hieronder haar ervaringen:

"Bij deze even een verslagje van mijn ervaringen met de blikgooiende, zich tot prinsessen en tijgers laten schminkende, touwtjes springende en gezonde appels in verband met de leefstijl verbeterende etende kids in park Transwijk! We zijn met iets van 15 Vineyarders (incl. kids) naar de Eilandsteede gereden. In het begin was er nog geen kind+ouder verder te bekennen, omdat het nog maar net was uitgeregend, dus het bleef eerst even rustig. We hebben wat spellen opgezet en ondertussen renden allerlei geiten, schapen, koeien, ezels en bokken om ons heen die net naar buiten werden gelaten. Op den duur werd het wat drukker, was leuk, want ik had anders het gevoel dat we alleen voor de kinderen uit de kerk bezig waren! Veel papa's met kids en de schminkers hadden het al snel druk. Ik denk dat ik zo'n 100+ keer (in ieder geval gevoelsmatig :-))de blikken heb opgestapeld en voorbijgangers tussen de 1,5 en 87 jaar hebben wat pogingen gewaagd. Als ik terugdenk aan het project was het leuk om verlegen meisjes helemaal op te zien fleuren als ze een goeie slag sloegen met het blik-om-ver-werpen. Of een Marokkaans gastje samen met de Vineyard-fotograaf rond zien lopen om enthousiast de foto’s te maken. En zelf verrast worden als juist die Marokkaanse gastjes als enige helpen om de blikkentoren weer op te bouwen, terwijl alle keurig opgevoede kindertjes meteen doorlopen :-)"

turboklussers veroorzaken een 'non-stopglimlach'

Vijftien jongemannen, een huis met kale muren en een barbecue: dat zijn de ingrediënten van weer een mooi Presentproject, dat plaatsvond op een mooie zonnige zaterdag.

Dagmar, een jonge vrouw, zit vanwege een zenuwbeschadiging in een rolstoel en ze heeft een aangepast huis gekregen. Het huis had wel een flinke opknapbeurt nodig, maar het lukte haar niet om dit zelf te doen. Daarom kwam hulp als geroepen. Present had een aanbod gekregen van een groep van vijftien studenten uit Enschede,  die in Utrecht vakantie wilden vieren en vrijwilligerswerk wilden doen. Een mooie match, want Dagmars huis en tuin waren groot genoeg voor zo’n grote groep. De groep heeft geschuurd, gelatext, schoongemaakt en getuinierd: het huis kreeg een ware metamorfose en in de tuin werden paden aangelegd en de vijver werd opgeknapt. Dagmar: “Wat een turboklussers! En naast praktische hulp brachten ze ook een hoop humor en gezelligheid mee.”

Omdat de vrijwilligers uit Enschede kwamen, overnachtten ze op een rustieke camping in Soest, waar ze de dag wilden afsluiten met een barbecue. Het was zo gezellig en ze wilden nog wat af maken, en daarom besloten ze de barbecue naar Dagmars huis te brengen en hebben ze daar met elkaar gegeten, in de nieuw aangelegde tuin, waar ook haar hond Mus heel blij mee is. Dagmars reactie:  “Ik reken me zeer rijk en wil graag bij deze alle lieve vrijwilligers ontzettend bedanken voor hun hulp en de leuke gezellige dag! Jullie hulp, tijd en energie zijn voor mij zeer kostbaar en dat vele handen, licht werk maken hebben jullie bewezen. Het is een giga-klus, maar er is nu zoveel voor elkaar! Jullie hebben mij echt ontzettend uit de brand geholpen met deze actie. Ik heb toch wel zo'n onwijs toffe mooie dag gehad, ik heb een non-stopglimlach van oor tot oor! Als ik een lot uit de loterij win, reserveer ik zeker een bedrag voor Present!”

Foto's van dit mooie project vind je hier!

“Ik vond het echt spannend van tevoren”, zegt Amanda. “Ga je zomaar een middag op stap met vrouwen die je niet kent en die een behoorlijk verleden hebben. Wat kunnen wij daarmee? Waar moeten we over praten? Wat hebben ze aan ons? Ik had allemaal vragen. Maar we hebben gewoon gezellig gebowld en bitterballen gegeten. Ik hoop dat we hen een leuke, onbezorgde middag hebben gegeven. Even uit hun sores.”

Yannoùla: “Ik heb mijn verwachtingen bij moeten stellen. Present had van tevoren aangegeven dat de vrouwen misschien moeilijk hun gevoelens zouden tonen. En ik dacht: we zullen veel praten. Maar we hebben gewoon lol gehad. En dat was goed.”

Ook Marike kijkt met een goed gevoel terug op de middag. “Het was leuk. Uiteindelijk gingen er twee vrouwen mee, een baby en een dochter van 14. Voor de kring was het voortraject trouwens een ervaring op zich. Met een vragenlijst inventariseert Present welke activiteit je zou willen doen en voor welke doelgroep. Daaruit bleek dat we allemaal behoorlijk uitgesproken voorkeuren hebben.”

Yannoùla: “Ik zou het met de kring een andere keer zo weer willen doen. Dan misschien een project met een zichtbaar eindresultaat. Een kamer opknappen of helpen verhuizen.”

Stichting Present bemiddelt tussen (groepen) vrijwilligers en mensen die hulp kunnen gebruiken. De stichting werkt samen met maatschappelijke organisaties, kerken, studentenverenigingen en (gemeentelijke) instellingen in Utrecht. Interesse om als kring of groep ook een keer de handen uit de mouwen te steken? Neem dan contact op met Stichting Present.
Kijk voor informatie en meer voorbeelden van projecten op www.stichtingpresent-utrecht.nl  

Meer informatie over Fanga Musow: www.fangamusow.nl

cap gemini-collega's knappen tuinen op

Ook bedrijven kunnen via Present aan de slag. Martijn van de Ridder van Cap Gemini ging deze zomer aan de slag: "Met 16 personen hadden we de wens om vrijwilligerswerk te doen als teamuitje. We wilden ons graag samen nuttig maken voor de samenleving. Stichting Present hielp ons uitstekend in het vinden van geschikte projecten voor onze groep. Op donderdag 26 augustus was het dan zover! We hebben twee hulpbehoevenden geholpen met het opruimen van hun overwoekerde tuin. Het was enorm leuk om te zien dat we naast de hulp in fysieke arbeid ook de mensen met ons gezelschap verblijd hebben. Dit gaf enorm veel voldoening! De bemiddeling en de projecten van Stichting Present zijn ons enorm bevallen! Van harte aanbevolen!!!"

Nelleke schilderde een avond in De Pandjes, en schreef er dit enthousiaste verslagje van:

Schilderen in groepswoning De Pandjes

In het begin is mijn gedachte nog wel even geweest: zijn wij als buitenstaanders nog wel nodig nu er zoveel bewoners en medewerkers van De Pandjes zelf zijn? Maar na meerdere opmerkingen van de bewoners dat ze versteld stonden dat wij zo hard werkten, wist ik zeker dat juist doordat wij als groep van buitenaf kwamen, de bewoners gestimuleerd werden om zelf ook aan de slag te gaan! Zo ging één bewoner spontaan de hal op de eerste verdieping schilderen en weer een andere bewoner zijn eigen kamer. Ikzelf heb onder andere meegeholpen in de woonkamer en het was een gezellige boel. Een bewoner die veel van schilderen wist gaf tips, anderen stonden bijna te dringen om het plafond te mogen schilderen (wat vaak toch het zwaarste werk is) en weer een ander keek lachend toe en moedigde vooral aan. Zo waren we niet alleen heel praktisch bezig, maar was het ook voor de bewoners een kans om samen als groep aan een project te werken en elkaar weer beter te leren kennen. Een hele gezellige en geslaagde avond!

En zo staan we een week later met vijf meiden op de stoep bij A. die elk moment kan bevallen en net de sleutel van haar huis heeft gekregen. Met haar dikke buik kan ze natuurlijk zelf weinig doen en dus gaan we gelijk aan de slag met het in elkaar zetten van alle babymeubeltjes. Er worden lampen en gordijnen gekocht en vlak voordat het buiten donker wordt, brandt de eerste lamp. Girlpower!

Na een avond hard werken zijn de belangrijkste dingen gedaan, maar het huis is nog steeds niet echt bewoonbaar, vooral niet als je elk moment kan bevallen. Opnieuw doe ik een oproep en zijn er mensen die mee willen helpen. Met een paar handige mannen erbij wordt ook het zware werk gedaan, terwijl de vrouwen richting Ikea vertrekken om noodzakelijke spullen aan te schaffen. Van verschillende kanten komen mensen babykleertjes brengen en die kan ze erg goed gebruiken. Drie avonden en een dag verder is het huis een thuis geworden voor A. Dankbaar kookt ze heerlijk Afrikaans eten voor ons, waar wij natuurlijk geen nee tegen zeggen.

Dan komt het telefoontje dat ze bevallen is van een dochter. Ze vraagt of ik haar op kan halen uit het ziekenhuis, want ze mag niet alleen. En dus haal ik een paar dagen later een trotse moeder en een lief klein meisje op. Nu ga ik een paar keer per week bij haar langs en help ik met de verzorging van dochter S. en andere praktische dingen. Het is bijzonder op deze manier met iemand in contact te komen en te zien dat er een vriendschap ontstaat. Het maakt me dankbaar.

Nu al een omslag!

Een enthousiaste Presentgroep schreef het volgende verslag van een klusproject:

 “Welk patroon leggen we?”“God is groot.” “Eh…Jezus leeft.” “Een ichthusvis?” Er wordt gelachen, de sfeer zit er goed in. We staan met z’n allen in de tuin van mevrouw A. Er ligt een bult stenen en een bult zand en de uitdaging is om daar vandaag nog een mooi patroontje van in de voortuin te leggen. Nu zijn de discussies binnen onze bijbelkring over het algemeen wel constructief, prikkelend en vriendelijk te noemen, maar vandaag nemen we het wat minder serieus. Er is geen sprake van dat we het evangelie in de voortuin van een moslima gaan aanleggen.

Onze Leidsche Rijnkring is twee jaar geleden ontstaan en naast bijbelstudie doen we een hoop andere dingen samen. Er wordt wat gesport, we passen op elkaars kinderen, we plannen af en toe een gezellig dagje en eens per jaar doen we een project voor Stichting Present. Present heeft dit jaar mevrouw A voor ons opgespoord. De bedoeling is om haar huis en tuin een opknapbeurt te geven.

Zaterdags staan we om half tien met z’n tienen op de stoep. De muren zijn voorgestreken en we kunnen meteen aan de slag. Drie kerels in de voortuin die het tegelwerk gaan doen. De maatschappelijk werkster schuurt de trap. Mevrouw A. zorgt voor de lunch. Ze is al om half zeven opgestaan om broodjes te bakken en er is taart bij de koffie: ze is jarig vandaag. Ze had geen mooier cadeau kunnen krijgen, zegt ze zelf.

Tegen vieren zit het werk er binnen op. Het plafond is gewit en de muren hebben frisse kleuren gekregen. Het is er zo ontzettend opgeknapt, mevrouw A is er stil van. Buiten moet nog even worden doorgewerkt. De mannen hebben zich er niet gemakkelijk van afgemaakt. Met een architect in de club wordt er letterlijk onder architectuur aangelegd. De planten die we voor haar verjaardag mee hebben genomen krijgen een plek. Tegen zessen heeft ze de mooiste tuin van de straat.

Om half zes rijden we langs de snackbar en sluiten de dag met een vette hap af. We hebben een gezellige dag gehad en het was een ontzettend dankbare, zinvolle klus. Toch hebben we er ook een beetje een dubbel gevoel bij. Er is op de bovenverdieping nog genoeg te doen. Maar in een dag kun je niet alles. Voor mevrouw A. was deze dag het begin van een nieuwe start. En wij willen volgend jaar de bovenverdieping wel gaan doen.